Personeel: contracten, loonkosten, ontslag en organisatie
Bedrijfseconomie · vwo 4
Bewaar deze samenvatting
Een bedrijf rekent vooraf uit wat het wil verdienen en kijkt achteraf wat er echt is verdiend. Het verschil is zelden nul, en een ondernemer wil weten waarom. Na deze samenvatting kun je een voor- en nacalculatorisch bedrijfsresultaat opstellen en het verschil verklaren met het verkoopresultaat en het budgetresultaat. Dat laatste splits je in een prijsresultaat, een efficiencyresultaat en een bezettingsresultaat.
De standaard kostprijs is gebaseerd op de normale bezetting: de productie waarvan het bedrijf op voorhand uitgaat.
De standaard kostprijs is per stuk. Het voorcalculatorische bedrijfsresultaat is .
In werkelijkheid verloopt de maand anders:
Het nacalculatorische bedrijfsresultaat is de werkelijke omzet min de werkelijke kosten:
Het werkelijke resultaat is € 420 lager dan begroot. Waarom? Daar dient de verschillenanalyse voor.
Het werkelijke bedrijfsresultaat bestaat uit twee delen:
Een positief resultaat is een voordeel (V), een negatief resultaat een nadeel (N).
Het verkoopresultaat is het resultaat op de verkopen, gerekend met de standaard kostprijs:
In de voorcalculatie is dat . In de verschillenanalyse gebruik je de werkelijke afzet en de werkelijke verkoopprijs: . Het is € 600 lager dan begroot: de lagere verkoopprijs kost en de extra afzet levert op.
Het budgetresultaat vergelijkt wat de gerealiseerde afzet volgens de standaard aan kosten mocht kosten met wat het echt kostte:
Hier: , een voordeel van € 180. Controle: , gelijk aan de nacalculatie.
Het budgetresultaat splits je in vier onderdelen, die je hieronder een voor een uitrekent:
Het prijsresultaat laat zien wat een andere prijs dan de standaardprijs uitmaakt voor wat het bedrijf inkoopt of betaalt. Het gaat dus niet over de verkoopprijs: die zit al in het verkoopresultaat.
Voor de grondstof: , een nadeel van € 560.
Voor de constante kosten vergelijk je simpelweg de begrote met de werkelijke bedragen:
Hier: , een nadeel van € 300.
Het efficiencyresultaat meet of het bedrijf zuiniger of minder zuinig met grondstoffen of uren heeft gewerkt dan de norm. Je rekent met de standaardprijs, zodat prijs en hoeveelheid niet door elkaar lopen.
De standaardhoeveelheid hoort bij de werkelijke productie: kg. Er is 560 kg verbruikt, dus , een nadeel van € 160.
Controle: de standaard variabele kosten voor 1.100 stuks zijn en de werkelijke zijn 9.520. Het verschil is precies (prijs) plus (efficiency).
Bij een hogere productie dan normaal worden de constante kosten over meer stuks verdeeld: je hebt de constante kosten beter benut. Bij een lagere productie blijft een deel van de constante kosten onbenut.
Hierin is de werkelijke bezetting, de normale bezetting en de totale constante kosten. In de voorcalculatie gebruik je de begrote bezetting in plaats van .
Hier: , een voordeel van € 1.200.
| Onderdeel | Berekening | Bedrag |
|---|---|---|
| Verkoopresultaat | +4.400 | |
| Prijsresultaat grondstof | -560 | |
| Efficiencyresultaat | -160 | |
| Prijsresultaat constante kosten | -300 | |
| Bezettingsresultaat | +1.200 | |
| Werkelijk bedrijfsresultaat | 4.580 |
Het budgetresultaat is . Samen met het verkoopresultaat van 4.400 klopt dat met de nacalculatie van 4.580. Klopt het totaal niet, dan heb je ergens een fout gemaakt.
Bij direct costing (de variabele kostencalculatiemethode) reken je alleen de variabele kosten door naar het product. De constante kosten zijn periodekosten en worden in hun geheel op het resultaat van de periode in mindering gebracht.
Voorcalculatie van het voorbeeld: . Nacalculatie: . Als productie en afzet gelijk zijn, geeft direct costing hetzelfde resultaat als de berekening met een kostprijs. Het voordeel is dat een bedrijf beter ziet wat een extra product bijdraagt: de dekkingsbijdrage is wat elk stuk overhoudt om de constante kosten te dekken. Bezettingseffecten verdwijnen, omdat de constante kosten niet per stuk worden verdeeld.
Staat hier iets dat niet klopt of niet hoort? .