Samenvatting · Biologie · vwo 5DNA-replicatie en DNA-techniek: van kopiëren tot CRISPR
StudyZone
BiologieVak
WAT ZIT ERIN
1Voor elke celdeling moet een cel zijn DNA verdubbelen, en in het laboratorium maken onderzoekers gebruik van dezelfde moleculen om DNA te kopiëren, te sorteren en aan te passen. Na deze samenvatting leg je de replicatie van DNA stap voor stap uit en begrijp je hoe PCR,…
Bewaar deze samenvatting
Voor elke celdeling moet een cel zijn DNA verdubbelen, en in het laboratorium maken onderzoekers gebruik van dezelfde moleculen om DNA te kopiëren, te sorteren en aan te passen. Na deze samenvatting leg je de replicatie van DNA stap voor stap uit en begrijp je hoe PCR, gelelektroforese, een DNA-profiel, genetische modificatie en CRISPR-Cas9 werken.
DNA-replicatie
Bij replicatie ontstaan uit één DNA-molecuul twee identieke moleculen. Dat gebeurt in de S-fase van de interfase, vóór de celdeling.
1
Het enzym helicase ontrolt de dubbele helix en breekt de waterstofbruggen tussen de basenparen. Er ontstaan twee enkele strengen.
2
Elke streng dient als matrijs. Het enzym DNA-polymerase plaatst langs de matrijs vrije nucleotiden volgens de basenparing: A met T en C met G.
3
DNA-polymerase kan alleen in één richting bouwen (van 5' naar 3'). Aan de ene streng, de leidende streng, kan dat ononderbroken. Aan de andere streng, de volgende streng, gebeurt het in korte stukjes, de Okazaki-fragmenten.
4
Het enzym ligase verbindt de fragmenten tot één streng.
Elk nieuw DNA-molecuul bestaat uit één oude en één nieuwe streng. Dat heet semiconservatieve replicatie. De volgorde van de basen blijft vrijwel foutloos behouden: DNA-polymerase controleert zijn eigen werk, en eventuele fouten worden hersteld.
Voorbeeld
in een DNA-molecuul is 30% van de basen adenine. Omdat A altijd met T paart, is ook 30% thymine. Samen is dat 60%, dus de overige 40% is verdeeld over cytosine en guanine: 20% C en 20% G.
Knippen en plakken: restrictie-enzymen
Restrictie-enzymen knippen DNA op een specifieke basenvolgorde, de herkenningsplaats. Vaak maken ze een versprongen knip, waardoor er korte enkelstrengs uiteinden ontstaan (sticky ends). Stukjes DNA met passende uiteinden kun je met ligase aan elkaar plakken. Dit is de basis van genetische modificatie.
PCR: DNA vermenigvuldigen
Met de polymerasekettingreactie (PCR) maak je van een heel klein stukje DNA miljoenen kopieën. Je hebt nodig: het DNA, vrije nucleotiden, twee primers (korte enkelstrengs stukjes DNA die passen op het begin en het einde van het stuk dat je wilt kopiëren) en een hittebestendig DNA-polymerase (Taq-polymerase).
Elke cyclus heeft drie stappen:
Stap
Temperatuur
Wat gebeurt er?
Denatureren
ongeveer 95 °C
de dubbele streng valt uit elkaar in enkele strengen
Hechten (annealing)
ongeveer 50 tot 60 °C
de primers binden aan hun complementaire plaats
Verlengen (elongatie)
ongeveer 72 °C
Taq-polymerase bouwt de nieuwe streng vanaf de primer
Na elke cyclus is het aantal kopieën verdubbeld. Na n cycli zijn er 2n kopieën van het doelstuk. Na 10 cycli zijn dat 1024 kopieën, na 30 cycli ongeveer 1,1⋅109.
Gelelektroforese: DNA sorteren op lengte
Bij gelelektroforese laat je DNA-fragmenten door een gel lopen onder een elektrisch veld.
DNA is door de fosfaatgroepen negatief geladen en beweegt dus naar de positieve pool.
De gel werkt als een zeef: kleine fragmenten leggen in dezelfde tijd een grotere afstand af dan grote.
Door een markering met fragmenten van bekende lengte erbij te laden, bepaal je de lengte van onbekende fragmenten.
Je ziet het resultaat als een patroon van banden. Elke band is een groep fragmenten van dezelfde lengte.
DNA-profiel
Het DNA bevat korte stukjes die zich herhalen (STR's, short tandem repeats). Het aantal herhalingen verschilt van persoon tot persoon. Met PCR vermenigvuldig je zulke stukjes, met gelelektroforese zie je de lengtes.
Een DNA-profiel is het patroon van meerdere STR's. De kans dat twee niet-verwante personen hetzelfde profiel hebben, is extreem klein. Eeneiige tweelingen hebben wel hetzelfde profiel.
Bij een vaderschapstest moet elke band van het kind van de moeder of van de vader komen.
Bij forensisch onderzoek vergelijkt men een profiel van een spoor (bijvoorbeeld bloed) met dat van een verdachte.
Genetische modificatie
Bij genetische modificatie breng je een gen van de ene soort in de cellen van een andere soort. Het organisme heet dan transgeen.
1
Het gewenste gen wordt uit het DNA geknipt met een restrictie-enzym.
2
Hetzelfde enzym knipt een plasmide (een ringvormig DNA-molecuul van een bacterie, de vector) open.
3
Ligase plakt het gen in het plasmide.
4
De bacteriën nemen het plasmide op. Bacteriën die het plasmide hebben gekregen, selecteer je met een markergen, bijvoorbeeld een gen voor antibioticaresistentie: alleen die bacteriën overleven op een voedingsbodem met antibioticum.
5
De bacteriën delen en maken zo veel kopieën van het gen en het eiwit waarvoor het codeert.
Zo maakt men menselijk insuline in bacteriën. Bij planten gebruikt men ook andere methoden, bijvoorbeeld een bacterie (Agrobacterium) als vector.
CRISPR-Cas9
Met CRISPR-Cas9 kun je DNA op een precieze plek aanpassen.
Een kort stukje guide-RNA is zo gemaakt dat het past op de doelsequentie in het DNA.
Het enzym Cas9 wordt door het guide-RNA naar die plek geleid en knipt beide DNA-strengen door.
De cel herstelt de breuk. Daarbij raakt het gen vaak verstoord (uitschakelen). Biedt men tegelijk een stukje DNA aan met een nieuwe volgorde, dan kan de cel dat inbouwen (gericht aanpassen).
CRISPR is sneller en goedkoper dan eerdere methoden. Het geeft ook ethische vragen: mag je een gen in een kiembaan veranderen, waardoor de aanpassing doorgegeven wordt aan nakomelingen?
Let op
Replicatie kopieert DNA, transcriptie maakt RNA van een gen en translatie maakt een eiwit: verwar ze niet.
In gelelektroforese lopen de kleinste fragmenten het verst.
Een primer is geen enzym, het is een kort stukje DNA.
Bij PCR verdubbelt het aantal kopieën per cyclus, dus het groeit exponentieel, niet lineair.
In het kort
Replicatie is semiconservatief: helicase ontrolt, DNA-polymerase bouwt, ligase verbindt.
PCR vermenigvuldigt DNA met herhaalde cycli van denatureren, hechten en verlengen.
Gelelektroforese scheidt fragmenten op lengte: negatief DNA gaat naar de positieve pool.
Een DNA-profiel gebruikt STR's voor identificatie en verwantschap.
Genetische modificatie knipt en plakt genen met restrictie-enzymen en ligase.
CRISPR-Cas9 knipt DNA op een plek die het guide-RNA aanwijst.