Ecologie
Biologie · vwo 6
Bewaar deze samenvatting
Je cellen maken voortdurend afvalstoffen, en je bloed moet daarvan gezuiverd worden zonder dat je nuttige stoffen verliest. Na deze samenvatting weet je wat uitscheiding is, hoe een nefron urine maakt (ultrafiltratie, terugresorptie en secretie), hoe ADH de waterbalans regelt en hoe je met getallen over urinevorming rekent.
Uitscheiding is het verwijderen van afvalstoffen die in de stofwisseling van de cellen zijn ontstaan, en van overtollige stoffen zoals water en zouten.
| Orgaan | Wat wordt uitgescheiden? |
|---|---|
| Nieren | Ureum, overtollig water en zouten, afbraakproducten van medicijnen |
| Longen | Koolstofdioxide en waterdamp |
| Huid | Zweet: water, zouten en een beetje ureum |
| Lever | Galkleurstoffen (afbraakproducten van hemoglobine), die via de gal in de darm komen |
Bij de afbraak van aminozuren wordt het stikstofdeel afgesplitst (deaminering). Daarbij ontstaat ammoniak, dat giftig is. De lever zet ammoniak om in ureum, dat veel minder giftig is. Ureum komt via het bloed bij de nieren.
De twee nieren halen ureum, water en zouten uit het bloed. De urine gaat via de urineleiders naar de urineblaas en verlaat het lichaam via de plasbuis. Het bloed komt de nier in via de nierslagader en verlaat hem via de nierader.
In een nier liggen ongeveer een miljoen nefronen, de functionele eenheden. Een nefron bestaat uit:
Om het nefron ligt een netwerk van haarvaten.
1. Ultrafiltratie (in de glomerulus). De bloeddruk in de glomerulus is hoog, doordat de aanvoerende vaatjes wijder zijn dan de afvoerende. Daardoor wordt bloedplasma door de dunne wand in het kapsel geperst. Bloedcellen en grote moleculen zoals eiwitten blijven achter. Wat in het kapsel komt, heet voorurine. Voorurine heeft dezelfde samenstelling als plasma, maar zonder eiwitten.
2. Terugresorptie (in de kronkelbuisjes, de lis van Henle en de verzamelbuis). Stoffen die het lichaam nodig heeft gaan terug naar het bloed:
3. Secretie (uitscheiding door de buiswand). Sommige stoffen, zoals -ionen en medicijnresten, worden actief vanuit het bloed in het nefron gebracht.
Wat overblijft is de urine.
| Stof | Bloedplasma | Voorurine | Urine |
|---|---|---|---|
| Eiwit | ongeveer 7% | 0% | 0% |
| Glucose | ongeveer 0,1% | ongeveer 0,1% | 0% |
| Ureum | ongeveer 0,03% | ongeveer 0,03% | ongeveer 2% |
| Bloedcellen | aanwezig | niet aanwezig | niet aanwezig |
Ureum is in de urine dus veel sterker geconcentreerd dan in het plasma: 2,0 : 0,03 ≈ 67 keer. De concentratie neemt toe doordat veel water wordt teruggenomen.
Per dag wordt in beide nieren ongeveer 180 L voorurine gevormd. Er wordt ongeveer 1,5 L urine uitgescheiden. Er is dus 180 - 1,5 = 178,5 L water teruggenomen. Dat is van de voorurine.
Het water- en zoutgehalte van het bloed wordt in de hypothalamus gemeten. Bij watertekort (bloed te geconcentreerd) geeft de hypofyse-achterkwab meer ADH (antidiuretisch hormoon) af.
| Watertekort | Wateroverschot | |
|---|---|---|
| Meting in de hypothalamus | Bloed te geconcentreerd | Bloed te verdund |
| ADH | Meer | Minder |
| Verzamelbuis | Meer water doorlaatbaar, meer terugresorptie | Minder water doorlaatbaar |
| Urine | Weinig en geconcentreerd | Veel en verdund |
Dit is een voorbeeld van negatieve terugkoppeling. Alcohol remt de afgifte van ADH, waardoor je meer plast.
Bij nierfalen kan het bloed gezuiverd worden met dialyse: het bloed stroomt langs een kunstmatig, selectief permeabel membraan, waar afvalstoffen als ureum naar een spoelvloeistof diffunderen. Het blijvende alternatief is een niertransplantatie.
Staat hier iets dat niet klopt of niet hoort? .