Verbranding in cellen
Biologie · mavo 2
Bewaar deze samenvatting
Verbranding is een proces waarbij een brandstof met zuurstof wordt omgezet in nieuwe stoffen. Daarbij komt energie vrij.
In je lichaam gebeurt verbranding voortdurend, in alle cellen. Ook als je slaapt. De energie uit de verbranding gebruik je onder andere voor:
De belangrijkste brandstof in je lichaam is glucose. Glucose krijg je binnen met je voedsel.
De vergelijking van verbranding in cellen is:
Bij deze verbranding:
De verbranding van glucose vindt plaats in de mitochondriën. Een mitochondrium is een organel: een klein onderdeel in een cel met een eigen taak.
Mitochondriën komen voor in plantaardige en dierlijke cellen. Cellen die veel energie nodig hebben, bevatten veel mitochondriën. Spiercellen hebben bijvoorbeeld veel mitochondriën, omdat spieren energie nodig hebben om te bewegen.
Voor verbranding zijn twee stoffen nodig:
| Nodig voor verbranding | Waar komt het vandaan? |
|---|---|
| glucose | voedsel |
| zuurstof | ingeademde lucht |
Bij de verbranding ontstaan ook stoffen die moeten worden afgevoerd:
| Ontstaat bij verbranding | Wat gebeurt ermee? |
|---|---|
| koolstofdioxide | gaat via het bloed naar de longen en wordt uitgeademd |
| water | wordt onder andere via de longen afgevoerd |
| energie | wordt gebruikt door cellen en organen |
De energie komt dus niet uit zuurstof alleen. Zuurstof is nodig om glucose in de cellen te kunnen verbranden.
Je lichaam neemt zuurstof op uit de lucht. De lucht gaat door het ademhalingsstelsel naar de longen.
De route van de lucht is:
In de longblaasjes vindt gaswisseling plaats. Gaswisseling is de opname van zuurstof in het bloed en de afgifte van koolstofdioxide aan de lucht.
Rond de longblaasjes liggen longhaarvaten. Dit zijn heel kleine bloedvaten.
De wanden van longblaasjes en longhaarvaten zijn erg dun. Daardoor kunnen zuurstof en koolstofdioxide gemakkelijk door de wanden heen. Longblaasjes hebben samen ook een groot oppervlak. Hierdoor kan gaswisseling snel plaatsvinden.
Bij verbranding in de cellen ontstaat koolstofdioxide. Dit is een afvalstof van de verbranding.
De afvoer gaat stap voor stap:
Zo voert je lichaam koolstofdioxide af. Ook water dat bij de verbranding ontstaat, kan via de longen worden afgevoerd.
Bij inspanning hebben je spieren meer energie nodig. Daardoor vindt er meer verbranding plaats in de spiercellen.
Het verband is:
Door de extra verbranding ontstaat ook meer koolstofdioxide. Dit moet via het bloed naar de longen worden afgevoerd. Daarom adem je bij flinke inspanning niet alleen sneller in, maar ook sneller uit.
Meer verbranding maakt je lichaam warmer. De warmte wordt onder andere afgevoerd via je huid. Je gaat dan zweten.
Bij ademhalen veranderen de grootte van je borstholte en je longen. Je gebruikt hierbij ademhalingsspieren:
Bij rustige ademhaling gebruik je zowel borstademhaling als buikademhaling.
Bij een inademing met borstademhaling:
Bij een uitademing ontspannen de tussenribspieren. De ribben en het borstbeen bewegen omlaag. De borstholte en longen worden kleiner. Lucht wordt naar buiten geperst.
Bij een inademing met buikademhaling:
Doordat het middenrif omlaag beweegt, worden de organen in de buikholte weggedrukt. De buikwand komt daardoor naar voren.
Bij een uitademing ontspant het middenrif. Het middenrif beweegt weer omhoog. De borstholte en longen worden kleiner en lucht stroomt naar buiten.
Je kunt lucht inademen via je neus of mond. Inademen via de neusholte is beter voor je luchtwegen.
In de neusholte zorgen verschillende delen voor schonere lucht:
Bij inademen via de mond wordt de lucht minder goed schoongemaakt, minder vochtig gemaakt en minder warm gemaakt. Droge, koude lucht kan het slijmvlies in de longen beschadigen.
Voor goede verbranding in cellen is voldoende zuurstof nodig. Daarom is het belangrijk om je longen en luchtwegen gezond te houden.
Staat hier iets dat niet klopt of niet hoort? .