Samenvatting · Wiskunde B · vwo 4Functies: domein, bereik, samengestelde en inverse functies
StudyZone
Wiskunde BVak
WAT ZIT ERIN
1Functies zijn de bouwstenen van wiskunde B. Voordat je ze combineert of omkeert, moet je weten voor welke x ze bestaan en welke waarden ze aannemen. Na deze samenvatting bepaal je domein en bereik, schakel je functies achter elkaar, stel je de formule van een inverse functie…
Bewaar deze samenvatting
Functies zijn de bouwstenen van wiskunde B. Voordat je ze combineert of omkeert, moet je weten voor welke x ze bestaan en welke waarden ze aannemen. Na deze samenvatting bepaal je domein en bereik, schakel je functies achter elkaar, stel je de formule van een inverse functie op en weet je wanneer een functie een inverse heeft.
Functie, domein en bereik
Een functie koppelt aan elke x uit het domein precies een y. Het domeinDf is de verzameling van alle toegestane x-waarden. Het bereikBf is de verzameling van alle y-waarden die de functie aanneemt. Wat je niet mag doen, sluit je uit van het domein:
delen door 0, dus de noemer mag niet 0 zijn;
de wortel uit een negatief getal;
de logaritme van een getal dat niet positief is.
functie
domein
bereik
f(x)=x−2
x≥2
y≥0
g(x)=x+11
x=−1
y=0
h(x)=x2−4x
alle x
y≥−4
k(x)=2log(x)
x>0
alle y
Het bereik van h vind je uit de top: h(x)=(x−2)2−4 heeft zijn minimum −4 bij x=2.
Functies combineren
Uit twee functies maak je nieuwe functies met een som f(x)+g(x), een verschil, een product of een quotiënt. Je kunt ze ook achter elkaar schakelen: eerst g, dan f. Dat heet een samengestelde functie of kettingfunctie, f(g(x)).
Voorbeeld
f(x)=x2+1 en g(x)=2x−3.
- f(g(x))=(2x−3)2+1=4x2−12x+10.
- g(f(x))=2(x2+1)−3=2x2−1.
De volgorde maakt dus uit: f(g(x)) is niet gelijk aan g(f(x)). In f(g(x)) is g(x) de binnenfunctie en f de buitenfunctie.
Domein van een samengestelde functie
Voor f(g(x)) moet x in het domein van g liggen eng(x) in het domein van f.
Voorbeeld
f(x)=x en g(x)=x2−9.
- f(g(x))=x2−9 bestaat als x2−9≥0, dus voor x≤−3∨x≥3.
- g(f(x))=(x)2−9=x−9, maar alleen voor x≥0, want x moet bestaan. Het domein is niet alle x, ook al lijkt x−9 overal te bestaan.
Bepaal het domein dus altijd voordat je vereenvoudigt.
De inverse functie
De inverse functief−1 maakt f ongedaan: f−1(f(x))=x en f(f−1(x))=x. Als f(2)=7, dan is f−1(7)=2.
De grafiek van f−1 is het **spiegelbeeld van de grafiek van f in de lijn y=x**.
Domein en bereik wisselen van plaats: Df−1=Bf en Bf−1=Df.
f−1(x) is nietf(x)1. Het hoge −1 is hier een naam, geen exponent.
Wanneer bestaat de inverse? Elke y moet bij precies een x horen. Een functie die op zijn domein steeds stijgt of steeds daalt heeft een inverse. Een horizontale lijn snijdt de grafiek dan hoogstens een keer. De functie x2 op alle x heeft geen inverse, want y=4 hoort bij x=2 en x=−2. Beperk je het domein tot x≥0, dan wel: de inverse is x.
De inverse opstellen
Stappenplan
1Schrijf y=f(x).2Los x op in termen van y.3Wissel de namen: schrijf x waar y staat. Dat is f−1(x).4Bepaal het domein van f−1: dat is het bereik van f.
Voorbeeld 1:f(x)=3x−6. Uit y=3x−6 volgt x=3y+6, dus f−1(x)=3x+6.
Voorbeeld 2 (wortel):f(x)=2+x−1 met domein x≥1 en bereik y≥2. Uit y−2=x−1 volgt x=(y−2)2+1. Dus f−1(x)=(x−2)2+1 met domein x≥2.
Voorbeeld 3 (parabool met beperkt domein):f(x)=x2−4x voor x≥2. Er geldt y=(x−2)2−4, dus (x−2)2=y+4. Omdat x≥2 is x−2≥0, dus x=2+y+4. De inverse is f−1(x)=2+x+4 met domein x≥−4, het bereik van f.
Voorbeeld 4 (exponentieel):f(x)=2x+1. Uit y−1=2x volgt x=2log(y−1). Dus f−1(x)=2log(x−1) met domein x>1.
Voorbeeld 5 (breuk):f(x)=x−32x+1. Uit y(x−3)=2x+1 volgt yx−2x=3y+1, dus x(y−2)=3y+1 en x=y−23y+1. Dus f−1(x)=x−23x+1. Het domein van f is x=3 en het bereik is y=2: die wisselen bij de inverse.
Inverse functies van standaardfuncties
f(x)
f−1(x)
opmerking
ax+b
ax−b
a=0
x2 met x≥0
x
domein beperken is nodig
x3
3x
geen beperking nodig
gx
glog(x)
g>0 en g=1
x1
x1
gelijk aan zichzelf
Een inverse en de lijn y=x
Voor een stijgende functie liggen de snijpunten van f en f−1 op de lijn y=x. Je vindt ze met f(x)=x.
Voorbeeld
Bij f(x)=x+6 geeft f(x)=x de vergelijking x+6=x2, dus x2−x−6=0 en (x−3)(x+2)=0. Omdat f(x)=x+6 nooit negatief is, kan f(x)=x niet kloppen voor x=−2: die oplossing valt af. Het snijpunt is (3,3).
Valkuilen
**f−1 aanzien voor f1.** De inverse draait het verband om, het omgekeerde is iets anders.
De volgorde bij schakelen omdraaien. In f(g(x)) werk je eerst g uit.
Het domein na vereenvoudigen bepalen. Het domein van g(f(x))=x−9 bij f(x)=x is niet alle x, maar x≥0.
De inverse zonder domein opschrijven. Het domein van f−1 is het bereik van f.
Bij een parabool het domein niet beperken. Zonder beperking heeft x2 geen inverse.
**De namen x en y niet wisselen.** Na het oplossen van x schrijf je de formule met x als variabele.
De spiegelas verkeerd kiezen. De inverse spiegelt in y=x, niet in de x-as of y-as.
In het kort
Domein: de toegestane x; bereik: de aangenomen y. Sluit nulpunten van de noemer, negatieve wortelargumenten en niet-positieve logaritme-argumenten uit.
f(g(x)): eerst g, dan f. Het domein vraagt x∈Dg en g(x)∈Df. De volgorde maakt uit.
Een functie die steeds stijgt of steeds daalt heeft een inverse; spiegel in y=x en wissel domein en bereik.
Inverse opstellen: x oplossen uit y=f(x), namen wisselen, domein van f−1 is het bereik van f.