Samenvatting · Wiskunde B · vwo 4Vergelijkingen en ongelijkheden: ontbinden, substitutie, tekenschema
StudyZone
Wiskunde BVak
WAT ZIT ERIN
1Vergelijkingen en ongelijkheden oplossen is het gereedschap dat je in elk hoofdstuk van wiskunde B nodig hebt. Na deze samenvatting ontbind je vergelijkingen van hogere graad, gebruik je substitutie, los je wortel- en breukvergelijkingen op met de juiste controle en bepaal je…
Bewaar deze samenvatting
Vergelijkingen en ongelijkheden oplossen is het gereedschap dat je in elk hoofdstuk van wiskunde B nodig hebt. Na deze samenvatting ontbind je vergelijkingen van hogere graad, gebruik je substitutie, los je wortel- en breukvergelijkingen op met de juiste controle en bepaal je met een tekenschema waar een ongelijkheid klopt.
Ontbinden in factoren
Een product is 0 als een van de factoren 0 is: A⋅B=0 geeft A=0∨B=0. Breng daarom eerst alles naar één kant, zodat rechts 0 staat, en ontbind links.
Handige methoden:
Buiten haakjes brengen:x3−4x=x(x2−4).
Merkwaardige producten:(a+b)2=a2+2ab+b2, (a−b)2=a2−2ab+b2 en (a+b)(a−b)=a2−b2.
Som en product bij x2+bx+c: zoek twee getallen met product c en som b.
Voorbeelden:
x3−4x=0 geeft x(x−2)(x+2)=0, dus x=0∨x=2∨x=−2.
x4−16=(x2−4)(x2+4)=(x−2)(x+2)(x2+4). De factor x2+4 is nooit 0, dus x=2∨x=−2.
Een nulpunt raden en afdelen. Bij x3−2x2−5x+6=0 is een geheel nulpunt een deler van 6. Probeer x=1: 1−2−5+6=0. Dus (x−1) is een factor. Delen geeft:
x3−2x2−5x+6=(x−1)(x2−x−6)=(x−1)(x−3)(x+2)
De oplossingen zijn x=1∨x=3∨x=−2.
Substitutie
Lijkt een vergelijking op een kwadratische vergelijking, noem dan een deel ervan u.
Voorbeeld 1:x4−5x2+4=0.
1
Stel u=x2. Dan is u2−5u+4=0, dus (u−1)(u−4)=0 en u=1∨u=4.
2
Terugsubstitueren: x2=1 geeft x=±1 en x2=4 geeft x=±2.
Voorbeeld 2:x−5x+6=0. Stel u=x, met u≥0. Dan is u2−5u+6=0, dus u=2∨u=3, en dus x=4∨x=9.
Voorbeeld 3:x4+x2−6=0. Met u=x2 is u2+u−6=0, dus (u−2)(u+3)=0. Alleen u=2 kan, want x2=−3 heeft geen oplossing. Dus x=2∨x=−2.
Wortel- en breukvergelijkingen
Wortelvergelijking: isoleer de wortel, kwadrateer en controleer.
Los op x+7−1=x.
1
Isoleren: x+7=x+1.
2
Kwadrateren: x+7=x2+2x+1, dus x2+x−6=0 en (x+3)(x−2)=0.
3
Controle x=2: 9−1=2. Klopt.
4
Controle x=−3: 4−1=1, maar rechts staat −3. Klopt niet.
5
De oplossing is x=2.
Breukvergelijking: vermenigvuldig met de noemers (die niet 0 mogen zijn).
Los op x2+x+13=2 met x=0 en x=−1.
1
Vermenigvuldigen met x(x+1): 2(x+1)+3x=2x(x+1).
2
Dat geeft 5x+2=2x2+2x, dus 2x2−3x−2=0 en (2x+1)(x−2)=0.
3
De oplossingen zijn x=−21∨x=2. Beide voldoen aan de voorwaarden.
Ongelijkheden oplossen
Werkwijze:
1
Breng alles naar één kant, zodat rechts 0 staat.
2
Bepaal de nulpunten van de uitdrukking en de punten waar hij niet bestaat.
3
Maak een tekenschema of een schets.
4
Lees de oplossing af en noteer die met ∨ (of) of als een interval.
Voorbeeld 1:x2−x−6<0. Ontbinden geeft (x−3)(x+2)<0. De grafiek is een dalparabool met nulpunten −2 en 3, dus de oplossing is −2<x<3.
Voorbeeld 2:x3−4x>0, dus x(x−2)(x+2)>0.
teken van
x<−2
−2<x<0
0<x<2
x>2
x
min
min
plus
plus
x−2
min
min
min
plus
x+2
min
plus
plus
plus
product
min
plus
min
plus
De oplossing is −2<x<0∨x>2.
Voorbeeld 3 (met een breuk):x−2x+1≤1. Vermenigvuldig niet met de noemer, want je weet niet of die positief of negatief is. Breng naar 0:
x−2x+1−1=x−2x+1−(x−2)=x−23≤0
De teller is positief, dus de noemer moet negatief zijn: x−2<0, dus x<2. De waarde x=2 hoort er niet bij.
Voorbeeld 4 (met een wortel):x+2>x. Het domein is x≥−2. Bij x+2=x geeft kwadrateren x2−x−2=0, dus x=2∨x=−1. Alleen x=2 voldoet. Voor −2≤x<2 ligt de wortelgrafiek boven de lijn y=x (controle: x=0 geeft 2>0), en voor x>2 eronder. De oplossing is −2≤x<2.
Vergelijkingen met een parameter
Voorbeeld
Voor welke waarden van p heeft x2+px+4=0 twee verschillende oplossingen?
1D=p2−4⋅1⋅4=p2−16.2Twee oplossingen vraagt D>0, dus p2>16 en dus p<−4∨p>4.3Bij p=4 of p=−4 is D=0 en is er precies één oplossing.
Valkuilen
**Delen door een factor met x.** Bij x3=4x mag je niet delen door x, want dan verlies je x=0.
Vermenigvuldigen met een noemer in een ongelijkheid. Is de noemer negatief, dan draait het teken om. Breng liever alles naar één kant.
Kwadrateren zonder controle. Het kan een valse oplossing opleveren.
Terugsubstitueren vergeten. Na u=1∨u=4 ben je nog niet klaar: je zoekt x.
**∨ en ∧ verwarren.** x<−2∨x>2 bestaat uit twee losse stukken.
De randen. Bij < en > zijn de grenzen niet inbegrepen, bij ≤ en ≥ wel (behalve als de uitdrukking daar niet bestaat).
Ontbinden zonder 0 aan de rechterkant. Bij (x−1)(x−2)=6 volgt niet x−1=6.
In het kort
Breng alles naar één kant en ontbind: een product is 0 als een factor 0 is.
Een geheel nulpunt van een veelterm met gehele coëfficiënten is een deler van de constante term; deel daarna af.
Substitutie (u=x2, u=x) herleidt een vergelijking tot een kwadratische vergelijking; substitueer daarna terug.
Controleer wortelvergelijkingen en breukvergelijkingen op valse oplossingen en het domein.
Ongelijkheden los je op met nulpunten en een tekenschema; vermenigvuldig niet met een noemer waarvan je het teken niet kent.
Het aantal oplossingen van een kwadratische vergelijking volgt uit de discriminant D.