Samenvatting · Frans · havo 4 Discours indirect: weergeven wat iemand zei en de concordance des temps
Bewaar deze samenvatting
Je kunt de woorden van iemand letterlijk aanhalen (Il dit: « Je suis fatigué. »*) of in je eigen woorden weergeven (*Il dit qu'il est fatigué.). Het tweede heet het discours indirect, de indirecte rede. Daarbij veranderen voornaamwoorden, tijden en tijdsaanduidingen. Na deze samenvatting zet je een directe rede om in een indirecte en andersom.
Een mededeling: que
Bij een mededeling gebruik je que (voor een klinker qu'). De voornaamwoorden passen zich aan.
| Directe rede | Indirecte rede |
|---|---|
| Il dit: « Je suis fatigué. » | Il dit qu'il est fatigué. |
| Elle dit: « Nous partons demain. » | Elle dit qu'ils partent demain. |
| Tu dis: « J'aime ce film. » | Tu dis que tu aimes ce film. |
Een vraag
Bij vragen hangt het woord dat je gebruikt af van het soort vraag.
| Directe vraag | Indirecte vraag |
|---|---|
| Tu viens? / Est-ce que tu viens? / Viens-tu? | Il demande si je viens. |
| Où vas-tu? | Il demande où je vais. |
| Quand pars-tu? | Il demande quand je pars. |
| Pourquoi tu pleures? | Il demande pourquoi je pleure. |
| Qu'est-ce que tu fais? / Que fais-tu? | Il demande ce que je fais. |
| Qu'est-ce qui se passe? | Il demande ce qui se passe. |
| Qui est là? | Il demande qui est là. |
- Bij een ja/nee-vraag gebruik je si (s'il voor il).
- Vraagwoorden (où, quand, comment, pourquoi, combien) blijven staan.
- Qu'est-ce que en que worden ce que; qu'est-ce qui wordt ce qui.
- De woordvolgorde is die van een gewone zin: onderwerp voor werkwoord, dus geen inversie. Il demande où je vais, niet où vais-je.
Een bevel of verzoek: de
Een gebod wordt de + infinitief.
| Directe rede | Indirecte rede |
|---|---|
| Il me dit: « Prends ton livre! » | Il me dit de prendre mon livre. |
| Elle lui dit: « Ne parle pas! » | Elle lui dit de ne pas parler. |
| Le professeur nous dit: « Écoutez! » | Le professeur nous dit d'écouter. |
Concordance des temps
Is het inleidende werkwoord in de présent (il dit), dan blijft de tijd gelijk. Staat het in een verleden tijd (il a dit, il disait), dan verschuift de tijd van de directe rede een stap terug. Dat heet de concordance des temps.
| Directe rede | Indirecte rede na een verleden tijd |
|---|---|
| présent | imparfait |
| passé composé | plus-que-parfait |
| futur simple | conditionnel présent |
| futur proche (je vais partir) | imparfait van aller + infinitief (j'allais partir) |
| imparfait | imparfait (blijft) |
| plus-que-parfait | plus-que-parfait (blijft) |
| conditionnel | conditionnel (blijft) |
Voorbeelden:
- Il a dit: « Je suis fatigué. »* wordt *Il a dit qu'il était fatigué.
- Elle a dit: « J'ai fini. »* wordt *Elle a dit qu'elle avait fini.
- Il a dit: « Je viendrai. »* wordt *Il a dit qu'il viendrait.
- Elle a demandé: « Tu as mangé? »* wordt *Elle a demandé si j'avais mangé.
Tijd en plaats
Staat het inleidende werkwoord in het verleden en vertel je het later, dan veranderen ook de tijdsaanduidingen.
| Directe rede | Indirecte rede |
|---|---|
| aujourd'hui | ce jour-là |
| demain | le lendemain |
| hier (gisteren) | la veille |
| maintenant | à ce moment-là, alors |
| ici | là |
| la semaine prochaine | la semaine suivante |
| la semaine dernière | la semaine précédente |
| il y a deux jours | deux jours plus tôt |
Il a dit: « Je pars demain. »* wordt *Il a dit qu'il partait le lendemain.
Inleidende werkwoorden
Naast dire en demander gebruik je ook: répondre, expliquer, raconter, ajouter, affirmer, annoncer, avouer, répéter, crier, préciser. Elle a ajouté qu'elle viendrait.
Zo zet je om
Veelgemaakte fouten
- De directe woordvolgorde van een vraag behouden: Il demande où vais-je.
- Qu'est-ce que overnemen: het wordt ce que.
- De tijd niet laten verschuiven: Il a dit qu'il est fatigué na il a dit klopt niet, het moet était zijn.
- Que weglaten: in het Frans kun je que nooit weglaten, in tegenstelling tot het Nederlands.
- Tijdsaanduidingen niet aanpassen als je het verhaal later vertelt: Il a dit qu'il viendrait demain wordt dan Il a dit qu'il viendrait le lendemain.
In het kort
- Mededeling: dire + que. Ja/nee-vraag: demander + si. Vraagwoorden blijven. Qu'est-ce que wordt ce que.
- Bevel: dire de + infinitief.
- Na een verleden tijd verschuift de tijd: présent naar imparfait, passé composé naar plus-que-parfait, futur naar conditionnel.
- Tijdsaanduidingen veranderen: demain wordt le lendemain, hier wordt la veille, aujourd'hui wordt ce jour-là.
- Voornaamwoorden passen zich aan.
Meer Frans uit de Oefentoetsen
Staat hier iets dat niet klopt of niet hoort? .