Samenvatting · Scheikunde · havo 4Energie bij reacties: exotherm, endotherm en reactiewarmte
StudyZone
ScheikundeVak
WAT ZIT ERIN
1Een kampvuur geeft warmte, een koud-kompres wordt juist ijskoud. Bij elke chemische reactie speelt energie een rol. Na deze samenvatting kun je exotherme en endotherme reacties herkennen, een energiediagram lezen, de reactiewarmte met vormingswarmtes uitrekenen en met Q = m…
Bewaar deze samenvatting
Een kampvuur geeft warmte, een koud-kompres wordt juist ijskoud. Bij elke chemische reactie speelt energie een rol. Na deze samenvatting kun je exotherme en endotherme reacties herkennen, een energiediagram lezen, de reactiewarmte met vormingswarmtes uitrekenen en met Q=m⋅c⋅ΔT de warmte-opname van water bepalen.
Exotherm en endotherm
Stoffen bevatten chemische energie. Bij een reactie verandert die.
Bij een exotherme reactie komt energie vrij (meestal als warmte). De reactieproducten hebben minder chemische energie dan de beginstoffen. De omgeving wordt warmer.
Bij een endotherme reactie wordt energie opgenomen. De reactieproducten hebben meer chemische energie dan de beginstoffen. De omgeving wordt kouder.
Exotherm
Endotherm
verbranding van brandstoffen
ontleden van kalksteen: CaCO3→CaO+CO2
ademhaling (verbranding van glucose)
fotosynthese
neutralisatie van zuur met base
elektrolyse van water
roesten van ijzer (handwarmer)
oplossen van ammoniumnitraat (koud-kompres)
Ook oplossen kan een energie-effect hebben. Natriumhydroxide lost exotherm op in water, ammoniumnitraat (NH4NO3) endotherm.
Energiediagram en activeringsenergie
In een energiediagram zet je de energie van de stoffen uit tegen het verloop van de reactie.
Links staat het energieniveau van de beginstoffen, rechts dat van de reactieproducten.
Tussen beide zit een energieberg. De hoogte vanaf de beginstoffen tot de top is de activeringsenergieEa. Zelfs bij een exotherme reactie moet je eerst energie toevoegen om de reactie op gang te brengen, zoals het verhitten van aardgas met een vonk.
Het hoogteverschil tussen begin en eind is de reactiewarmte. Bij een exotherme reactie liggen de producten lager dan de beginstoffen, bij een endotherme reactie hoger.
Een katalysator verlaagt de top van de berg, maar niet het begin- en eindniveau. Hij verandert dus wel de activeringsenergie maar niet de reactiewarmte.
Op moleculair niveau kost het verbreken van bindingen energie en levert het vormen van nieuwe bindingen energie op. Levert het vormen meer op dan het verbreken kost, dan is de reactie exotherm.
Reactiewarmte en vormingswarmte
De reactiewarmte (symbool ΔE, in sommige methodes ΔH) is de energie die bij een reactie netto wordt opgenomen of vrijkomt. Je geeft hem meestal per mol van een stof uit de reactievergelijking, in J/mol.
Bij een exotherme reactie is de reactiewarmte negatief (energie verlaat de stoffen).
Bij een endotherme reactie is de reactiewarmte positief.
Binas geeft van veel stoffen de vormingswarmte: de energie bij het vormen van één mol van de stof uit de elementen. Van een element in zijn standaardtoestand is die nul. Met de vormingswarmtes bereken je de reactiewarmte:
Je vermenigvuldigt elke vormingswarmte met de coëfficiënt uit de vergelijking.
Voorbeeld
bereken de reactiewarmte van de verbranding van methaan: CH4(g)+2O2(g)→CO2(g)+2H2O(l). Uit Binas (afgerond, in J/mol): vormingswarmte van CH4(g) is −0,75⋅105, van CO2(g) is −3,935⋅105 en van H2O(l) is −2,86⋅105.
1
Producten: −3,935⋅105+2×(−2,86⋅105)=−9,655⋅105
2
Beginstoffen: −0,75⋅105+0=−0,75⋅105
3
ΔE=−9,655⋅105−(−0,75⋅105)=−8,9⋅105 J per mol methaan
De reactie is exotherm. Het omgekeerde van een reactie heeft dezelfde reactiewarmte met tegengesteld teken: het ontleden van 2 mol water in waterstof en zuurstof kost 2×2,86⋅105=5,72⋅105 J.
Rekenen aan warmte
Om een hoeveelheid water op te warmen, is warmte nodig:
Q=m⋅c⋅ΔT
Hierbij is Q de warmte in J, m de massa in g, c de soortelijke warmte en ΔT de temperatuurstijging. Voor water is c=4,18 J g−1 K−1. Een temperatuurverschil in K is even groot als in °C.
Voorbeeld
200 g water wordt opgewarmd van 20,0 °C naar 45,0 °C.
1
ΔT=45,0−20,0=25,0 K
2
Q=200×4,18×25,0=2,09⋅104 J = 20,9 kJ
Combineer je dit met een verbrandingswarmte, dan kun je uitrekenen hoeveel brandstof nodig is. De verbrandingswarmte van ethanol is volgens Binas −1,37⋅106 J/mol.
Voorbeeld
hoeveel gram ethanol moet je minimaal verbranden om 20,9 kJ af te geven, als alle warmte in het water terechtkomt?
1
n=1,37⋅1062,09⋅104=1,526⋅10−2 mol
2
M(C2H5OH)=46,07 g/mol, dus m=1,526⋅10−2×46,07=0,703 g
In de praktijk gaat veel warmte verloren aan de omgeving. Er is dus meer ethanol nodig.
Valkuilen
Exotherm betekent niet dat een reactie vanzelf begint. Er is altijd activeringsenergie nodig.
Het teken: een exotherme reactie heeft een negatieve reactiewarmte, een endotherme een positieve.
Let op de eenheden: J of kJ, en per mol of per gram. De reactiewarmte hoort bij de stof waarop hij is gedefinieerd: 2H2+O2→2H2O geeft −5,72⋅105 J voor de reactie zoals opgeschreven, maar −2,86⋅105 J per mol water.
Warmte en temperatuur zijn niet hetzelfde. Warmte Q is energie in J, temperatuur is in K of °C.
Een katalysator verandert de activeringsenergie, niet de reactiewarmte.
In het kort
Exotherm: energie komt vrij, reactiewarmte negatief. Endotherm: energie wordt opgenomen, reactiewarmte positief.
Het energiediagram toont de activeringsenergie (de berg) en de reactiewarmte (het hoogteverschil).
ΔE=∑ vormingswarmte producten −∑ vormingswarmte beginstoffen, met de coëfficiënten als factor.
De warmte die een hoeveelheid water opneemt, is Q=m⋅c⋅ΔT.
De omgekeerde reactie heeft dezelfde reactiewarmte met tegengesteld teken.